18-09-03

31 - Praag


Een uurtje vliegen en je bent er. Vliegtuig bijna gemist, idiote omleidingen rond Steenokkerzeel, en toch maar braafjes voorbij de wouden flitspalen die, waar men komt langs Vlaams-Brabantse wegen, het landschap toch zo ontsieren. De laptop, 1 digitale camera, 5 sets geladen batterijen, 2 extra geheugenkaartje, 2 paar verse kousen, onderbroeken en t-shirts, en voor VH uiteraard de turbo-haardroger in de rugzak, Praag, here we come.

Eens geland loopt het wat stroef met de taxi, er is een betoging in de regerinsgwijk. Maar de brave soldaat Svejk-chauffeur maakt gelaten en sarcastisch wel een ommetje van 45 minuten via een andere brug over de schoene graue Moldau (Vltava). Onder een loodzware Vlaamse regenhemel. Geen nood, een uur laten zijn we al aan het raamwinkelen in de Pariska Street (Parijsstraat). Vuiton, Cartier, Cardin, en voor VH obscure merk-schoenwinkels, waar Al Bundy zeker nooit moet solliciteren, en waar het schoeisel het equivalent van het pensioen van een oudere brave Tsjechin kost. Dit is immers een mix van ex-communisme en neo-kaptitalisme. Het China van het Westen. Het land van rijke vermetele entrepreneurs en gezagsgetrouwe ex-onderhorigen die het ineens allemaal niet meer kunnen bijhouden. Maar Praag blijft Praag, en al hebben de entrepreneurs met veel gewin frisse verfkleurtjes tegen de Stalingrau verkrachte barokke bijna-Weense gevels geklatscht, het zit heus wel goed met Tsjechië.

Het land waar een Noor zich spotgoedkoop kan dronken drinken, een Brit zich cheap en goed kan volvreten (suggestie: Zlatá Lyra, Michalská 11), een Vlaming nog een pint vindt van 15 frank, en een West-Europeaan betaald kan van bil gaan zonder enige noemenswaardige schade in de portemonnee, dus ook het Bangkok van het Westen. Het loopt allemaal nog niet vlot, ook geen reclame in het straatbeeld, en zeker niet in de Metro, waar de enige kleuren vande wegwijsbordjes komen. Wat een verademing eigenlijk! De Lanterna Magika, het wereldberoemd multimediaal theater (Národni 4, Praha 1), maar niet verpest door goedkope Hollywood-effecten, straten zonder noemenswaardig verkeer waar je de mensen nog hoort praten, maar wel gesloten prachtige Kerken, omdat de Westerse en Oosterse "bevrijder"-toeristenschuimers bezig waren ze leeg te plunderen.

Dit item is opgedragen aan onze bejaarde stadsgids Twzkova, die haar schamele pensioentje op haar zeventigste nog moet aanvullen met rondhossen door de stad, en op te roepen tegen geblaseerde citytrippers. Die in een goor ex-socialistisch appartementje woont in een deprimerende voorstad, maar fier elk gebouw aanwijst van "unsere gute regierung". Die ons met leedvermaak de luxueuze appartement van de communistische ex-presidenten aanwijst, om er in één adem bij te vertellen dat Havel nog altijd in zijn eigen appartementje in de stad woont. Die bij het voorbijrijden van de gigantische sokkel nabij de rivier Moldau (Vltava) waar Stalin eens troonde, niet kan nalaten op te merken dat ze hoopt dat diens standbeeld dat daar ooit in het water is gekieperd, er diep in het water moge blijven rusten. Die met walg het balkon in de burcht toont waar Hitler ooit nog de "Anschulss" heeft uitgeroepen - en zich meteen aandoenlijk excuseert tegenover de aanwezige Duitse toeristen. Die bij het voorbijrijden van een in Wereldoorlog II gebombardeerde brug fijntjes vermeldt dat toen de enige (minieme) schade in Praag door de Amerikanen is aangericht. Die opmerkt dat de meeste buitenlandse staatshoofden reeds in het heilige der heiligen, de Pražský Hrad (Burcht) zijn gepasseerd, maar de Amerikaanse president Bush nog niet - en dat dat voor haar lekker zo mag blijven.

Kortom, dit is een terug vrij(denkend) volk, en ook een mooie illustratie van "nie wieder Kommunismus".

Bij gebrek aan hotspots in Praag om dit item naar het Net door te stralen, dit item maar opgespaard. Foto: het stadsplein in de Oude Stad, half september 2003.

02:52 Gepost door VH | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.