100 (D/E) - Het Daget in den Oosten / The Day Breaks in the East" />

25-03-05

101 (D) - Goede vrijdag 2005 in Mindanao (Filippijnen)

Geen kat op straat, alle winkels en netcafees dicht, uiteindelijk toch eentje open gevonden. Hier wordt Goede Vrijdag nog echt gevierd, zoals in het verre Vlaanderen 100 jaar geleden. Tenminste in de christelijke enclave Davao, een miljoenenstad in het zuiden, midden moslim-gebied.

In Manila verleden week heerste er een staat van lichte paniek. Abu Sayyaf, de bendeleider van de gelijknamige moslim-terroristenbende in Mindanao had beloofd de "oorlog" vanuit Mindanao 1000 km noordelijker midden Manila te brengen: "We will bring the war right onto your doorsteps". Wat dat betekent, wel, zie de zgn. Valentine-bombings van verleden maand, waarbij ettelijke verborgen bommen in passagiersbussen een 8-tal dodelijke slachtoffers maakten. De Manilano's zijn echter niet onvoorbereid. Vijftienduizend extra zwaarbewapende militairen en politiemannen worden in strategische plaatsen opgesteld, zoals busstations en shopping malls.

Mijn vlucht naar Mindanao verleden zondag (in het holst van de nacht, zie foto) verliep echter vlotter dan ooit tevoren. Minder controle van baggage en minder fouilleringen dan anders, of word je het gewoon? Omdat de Goede Week in de Filippijnen grotendeels een verlofperiode is zat het vliegtuig bomvol, en de enige plaats vrij was zondagnacht om 3u. Wel, de Filipino's noemen 3am gewoon "early morning". Nabij de evenaar verschuift de actieve dag namelijk enkele uren naar voren, scholen en bedrijven beginnen om 6-7u 's morgens.

Click here to view in original size

Aangekomen in Cagayan De Oro het gebruikelijke vriendelijk gesjacher met de taxi-chauffeurs voor mijn rit naar het Agora busstation vlot overleefd. Het helpt als je hun trukken-arsenaal doorhebt. "Bus very unsafe my friend, terrorists. We bring you to Valencia safe for very low price". Duizend pesos nog wel, 13 Euro. Wel, de bus doet het voor 1 Euro, is airco-ed en heeft slaapzetels en video aan boord. Ze beseffen dat hun pleidooi vruchteloos is. Mijn lol kan niet op als ik vanuit de bus later onderweg de overladen taxi langs de kant van de weg in panne zie staan. Want hij kon het natuurlijk niet nalaten onderweg nog extra passagiers op te pikken, allemaal voor dezelfde low price.

In Valencia Steve thuis opgepikt, en even de obligate Filippijnse gastvrijheid doorstaan. Maar we moeten doorgaan, we hebben immers nog een lange bustocht voor de boeg, dwars door de "gevaarlijke" bergen van Centraal Mindanao, tot in Davao. Steve is een echte goudmijn qua kennis over Mindanao, de Filippijnse politiek en economie, dus de lange rit is op geen moment vervelend. En vrij diskreet waakt het leger in de bus, zie foto's. Toch maar steels gedaan met de GSM-camera, want militairen fotograferen is illegaal, en de lieverds zaten vlak naast mij.

Davao ligt op 7 graden noorderbreedte, vrij kort bij de evenaar, en het is er bloedheet, maar alles went. De steden hebben belangrijke legislatieve macht in de Filippijnen, zeker zo ver van Manila. De burgemeester is een properheids-fanaat, en dus is het illegaal om op straat te roken. En binnen mag je ook al niet. Zucht. Afijn, de straten zijn proper, geen bedelaars en dronkaards op straat. En op borden in het groot: de doodstraf aan carjackers en drugdealers. Wel afdoend.

Overigens is summary killing erg populair in Mindanao, het grootste deel van de criminaliteit heeft niet te maken met moslims, maar met drugs. Drugdealers en -gebruikers worden in het openbaar door "onbekenden" neergeschoten. Tja, wapenbezit is vrij in de Filippijnen. Het is wel grappig als je in winkels en kapsalons een bordje ziet met het vriendelijk verzoek je gun tijdelijk in de paraplubak te deponneren. Waarom summary killings? Wel, het gerecht is traag en corrupt. De grootste misdadiger gaat vrijuit door zijn proces te rekken en de duurste advokaten te betalen. Het slachtoffer staat vaak in de kou. En een kogel kost maar 36 pesos (50 Eurocent) voegt Steve er veelbetekenend aan toe. In de stad Valencia gaat trouwens het gerucht dat alle publieke anonieme executies door de burgemeester zelf worden georganiseerd. De staat en de stad heeft namelijk ook geen geld voor dure processen.
Toen ik het geval Dutroux vertelde, met zijn 10 camions dossiers en acht jaar vooronderzoek, zijn nieuwe gerechtszaal, zijn gepamper - moest hij lachen. Jullie hebben duidelijk geld teveel, bij ons was die vent de eerste maand al neergelegd, desnoods door een omgekochte cipier. The Wild, Wild East.

Het Eagle Conservation Center bezocht. De haast uitgestorven Filippijnse arend wordt er in gevangenschap gekweekt en van uitsterven gered. Later meer.

Click here to view in original size

Na een paar dagen vertrokken via gammele ferry naar het kleine eiland Talikud, in de baai van Davao. The simple life. Geen electricteit, geen zoetwater, geen auto's, maar de zee is altijd vlakbij. Ik heb uiteraard mijn snorkelmateriaal mee. En het enige dorpje Santa Cruz (zie foto's) is niet echt Beverly Hills maar de vis is er uiteraard vers, en op het tropenstrand gebraden smaakt die duizendmaal beter dan in de Comme Chez Soi. Aan 1 Euro de kg. En het bier aan 13 pesos (15 Eurocent), en de sigaretten aan 28 pesos (32 Eurocent). Meer moet dat niet zijn.

Foto: kinderen op een boot in Santa Cruz, Goede Vrijdag 2005, Talikud, Zuid-Mindanao, Filippijnen. (klikken op de foto's om te vergroten)

06:12 Gepost door VH | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

koel Fascinerend.

Gepost door: The Outlaw Michael Cosyns | 25-03-05

De commentaren zijn gesloten.